Τόσο πολλά, τόσο λίγα!

Δίχως να είμαι σπουδαγμένος οικονομολόγος, πίστευα από το 2001 πως έτσι περίπου θα γίνουν τα πράγματα αργά, ή γρήγορα (2004-2018). Έτσι και μας επιβλήθηκαν. Δηλαδή, κόψιμο μισθών και συντάξεων, μπήκε χέρι στα αποθεματικά των ταμείων για να μειωθούν αναγκαστικά και οι παροχές, αναγκαστική αγορά ομολόγων τραπεζών υπό κατάρρευση και μάλιστα ούτε καν ελληνικών τραπεζών (golden boys), περικοπές παντού, ΕΝΦΙΑ και άδικοι φόροι, περισσότερη λιτότητα, και πάλι από την αρχή. Είναι κάτι σαν την ατέρμονη λούπα σε πρόγραμμα για υπολογιστή.

Ήξερα, ήμουν βέβαιος, πως έστω και από αντίδραση θα εκλεγεί μια κυβέρνηση με μεγαλύτερη «αριστερή» βάση που θα περάσει με την ανοχή και παρότρυνση του λαού και τη ψήφο του, αλλά και εξ ανάγκης των δανειστών, όλα όσα δεν μπόρεσαν να περάσουν οι προηγούμενοι, οι «μνημονιακοί».

Στην Ελλάδα φαίνεται πως είναι ύβρις να κρατήσει μια κυβέρνηση τις δεσμεύσεις της και το πρόγραμμα για το οποίο και εξελέγει. Θα γυρίσω «λίγο» πίσω στο τι έγινε με τη μικρασιατική καταστροφή όταν για να εκλεγεί η κυβέρνηση υποσχέθηκε την ειρήνη και επιστροφή των φαντάρων στα σπίτια τους. Και τελικά ένα μόλις μήνα μετά ο στρατός παρά τις συμβουλές και τις προειδοποιήσεις των επιτελικών, άρχισε την εκστρατεία με στόχο την Άγκυρα! Τρέλα!

Κάποιοι κατάληξαν μετά στο Γουδί, είχαμε προσφυγιά, καταστροφή στρατού, ανταλλαγή πληθυσμών, συνθήκη Λοζάνης κλπ.

Όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις της ενισχυμένης αναλογικής, οι μονοκομματικές, αλλά και η σύμπραξη συντηρητικών-σοσιαλιστών αν κριθεί από το οικονομικό αποτέλεσμα, οδήγησαν στη πτώχευση, σκόπιμη, ή  τι άλλο να υποθέσει κανείς δίχως να καταλήξει σε υποψίες κάθε είδους…

Όλα γίνονται για το κέρδος, και εμείς ως λαός βλέπουμε καθαρά πλέον πως η δημοκρατία μας δεν υπάρχει παρά μόνο σαν περιγραφή στο καταστατικό χάρτη. Κουμάντο κάνουν, η προσπαθούν να κάνουν με εκφοβισμό και διαφθορά οι τεχνοκράτες και οι καπιταλιστές, το δανεικό κεφάλαιο, οι πολυεθνικές, η διεθνής των τραπεζιτών και των τοκογλύφων. Τα είδαμε και στις συζητήσεις στη βουλή.

Ο λαός αρχίζει να σκέφτεται είτε την άκρα αριστερά, είτε την άκρα δεξιά ως λύση ξεχνώντας την ιστορία και τα αποτελέσματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Εδώ με ισχυρές μονοκομματικές κυβερνήσεις πήραμε γεύση τι σημαίνει να μην υπάρχει σωστή αντιπολίτευση, αλλά και καταστροφική αντιπολίτευση για να υπάρχει διαφωνία και μόνο, είναι καταστροφή. Άρα; Δώστε μια απάντηση αν μπορείτε.

Ένα είναι το ιδανικό για τον επιχειρηματία-επενδυτή, που είναι ο κερδοφόρος κανόνας όλων των επιχειρήσεων: να έχουν δηλαδή το μέγιστο δυνατό κέρδος με το ελάχιστο δυνατό κόστος, ακόμη κι αν χρειαστεί να εξαγοράσουν όλους τους άλλους ανταγωνιστές ή να διαφθείρουν όποιον τους σταθεί εμπόδιο! Ξεκάθαρα πράγματα. Λίγα χρόνια πριν μάθαιναν στα χρυσά παιδιά πως αν μια επιχείρηση δεν έχει 20% βελτίωση οικονομικών μεγεθών κάθε χρόνο, θα ήταν καταδικασμένη! Και να τι έγινε μέσα στα «υγιή πλαίσια» του καπιταλισμού και της ελεύθερης οικονομίας πάντα!

Όλα αυτά ήταν ορατά και έγιναν γνωστά σε αρκετούς που παρακολουθούν τα διεθνή συνέδρια από το 2001 όταν έγινε ένα παγκόσμιο συνέδριο για το μέλλον του πλανήτη μας.

Το διαστημόπλοιο γη, δεν αντέχει άλλους, δεν υπάρχουν ατέλειωτα αποθέματα πρώτων υλών, δεν υπάρχει δυνατότητα ανεφοδιασμού. Η κατασπατάληση των φυσικών πόρων, τα σκουπίδια και τα απόβλητα, η μόλυνση, ο υπέρ-πληθυσμός, το ότι όλοι θέλουμε να ζούμε με πλούσια και ακριβά υλικά αγαθά (μόδα, διαφήμιση, ΜΜΕ) οδηγεί σε σίγουρη παγκόσμια κρίση με απρόβλεπτες συνέπιες για τους λαούς.

 Πρέπει να λιγοστέψουμε και να περιορίσουμε τη κατανάλωση.

Η θα μειωθεί 80% ο πληθυσμός! Ή θα περιοριστεί 80% η κατανάλωση!

Αλλά όχι όποτε να είναι. Έπρεπε όλα αυτά να γίνουν άμεσα από το 2001.

Και να που έριξαν τους οι δίδυμους πύργους το μαύρο Σεπτέμβριο.

Μήπως; Λέω τώρα, μήπως;

Λίγο μετά άγνωστοι κατάστρεψαν τόνους από τα αποθέματα σπόρων ρυζιού (ΟΗΕ-ΟΥΝΕΣΚΟ) για να μην μπορούν να πάρουν δωρεάν σπόρους να καλλιεργήσουν τη βασική τους τροφή της γης οι κολασμένοι! Και οι τιμές του ρυζιού τι έκαναν; Διπλασιάστηκαν, το λιγότερο.

Και όμως είναι 2018 κι ακόμη μιλάνε για ανανεώσιμες πηγές και πλαστικές σακούλες!

Ποιοι καταναλώνουν πολλά; Αυτοί που έχουν οικονομική άνεση και πολλά λεφτά. Έχουν τόσα πολλά που δεν ξέρουν πόσα ακριβώς έχουν. Δανείζουν λοιπόν και ζουν από τους τόκους. Κι αν μειωθεί ο πληθυσμός και περιοριστεί η κατανάλωση αυτοί με τι θα ζήσουν; Να πεινάσουν όπως τα παιδιά της Αργεντινής του Μένεμ και του Ντελαρούα; Να ο καπιταλισμός τι κατάφερε και έκανε στην Αργεντινή! Να τι γίνεται στην Ελλάδα.

Το 1/1000 του πληθυσμού της γης κατέχει πλούτο ανάλογο με το πλούτο που κατέχει όλο το υπόλοιπο 999/1000 του πληθυσμού. Αυτοί λοιπόν (το 1/1000) κάνουν κουμάντο. Πάρτε το απόφαση και πράξτε ανάλογα.

Δηλαδή τι θέλετε να μπουν στην ανεργία; Να μεταναστεύσουν όπως οι Αφρικανοί; και οι Σύριοι:

Ξανά λοιπόν: «η θα μειωθεί 80% ο πληθυσμός! Ή θα περιοριστεί 80% η κατανάλωση». Όχι πως οι πλούσιοι θα φτωχύνουν και οι φτωχοί θα πιάσουν μαγιά, αλλά δεν θα χαθεί το ανθρώπινο γένος προκειμένου το status quo, εργάτες-εργοδότες, να διατηρηθεί περισσότερο, κι όσο φτάσει.

Εσείς και εγώ, και οι πολλοί, όταν το ακούσουμε τι θα κάνουμε;

Θα κόψουμε ότι μπορούμε, θα κάνουμε λιγότερα παιδιά, θα φάμε λιγότερο φαγητό, θα πάρουμε μικρότερα και λιγότερα οχήματα, λιγότερα κινητά τηλέφωνα, θα βάλουμε οικονομικές λάμπες, θα πάρουμε λιγότερα ρούχα, λιγότερα ταξίδια, κλπ.

Οι άλλοι; αυτοί που θησαυρίζουν από κάθε μας ανάγκη που αυτοί την καλλιεργούν τι θα κάνουν;

Επιχειρηματίες είναι και καπιταλιστές οι άνθρωποι, τι δουλειά τους κάνουν, ελεύθερη οικονομία και δημοκρατίες έχουμε!

Να λοιπόν που φτάσαμε στο ότι πρέπει οι φτωχοί να λιγοστέψουμε, να μας αδειάσουν τη γωνία οι γέροι, οι νέοι να εργάζονται τώρα για 200 €, ή δολάρια, να βγαίνουμε στη σύνταξη στα 67. Σε λίγα χρόνια στα 70, και στα επόμενα χρόνια κατευθείαν από την εργασία, στη κάσα! κι αν υπάρχουν απόγονοι για να πληρώσουν τη ταφή και τη κάσα.

Κι όλα αυτά στο όνομα της παγκοσμιοποίησης και για να αποκτήσουν περισσότερα οι δανειστές και να ρημάξουν ότι μπορεί ακόμη να παράγει για να αυξηθούν οι τιμές.

Οι πόλεμοι και οι αρρώστιες είναι δυο τρόποι για να ελεγχθούν τα πλήθη. Ως τώρα εκτός από την Ελλάδα και κάποιες λίγες άλλες χώρες, συμβαίνει ο πληθυσμός να αυξάνει δίνοντας τσάμπα εργατικά χέρια και ανταλλακτικά όργανα για αυτούς που μπορούν να πληρώσουν!

Και το βασικό είναι πως πάντα κερδίζουν οι λίγοι σε βάρος των πολλών τεράστια ποσά. Βρίσκουν τρόπο να κερδίζουν και από τους πόλεμους και από τις αρρώστιες και από τις αποταμιεύσεις μας, το ζήσαμε αυτό πρόσφατα.

Λογικά, υπάρχει αλλαγή δίχως να ματώσουμε πραγματικά εμείς το 999/1000, δίχως φτώχεια κατάθλιψη και βία; Κι όχι μόνο εδώ στη μικρή και εξαθλιωμένη Ελλάδα. Και όλες οι άλλες χώρες σύντομα θα ακολουθήσουν τη ιστορική τους πορεία στην εξαθλίωση, όπως οι λαοί που έρχονται ως οικονομικοί μετανάστες να επιζήσουν κι όχι να ζήσουν στον οικονομικό μας «παράδεισο». Για αυτούς τους ξεριζωμένους η δική μας κόλαση προς το παρόν είναι ο παράδεισος, μη το ξεχνάμε αυτό.

Έρχονται γιατί έχουμε ειρήνη, ασφάλεια, περίθαλψη, τροφή, σπίτια. Ότι απόμεινε δηλαδή. Κι όμως στην Ελλάδα μας η μεσαία αστική τάξη ελαττώθηκε σημαντικά και η εργατική δυναμικό το ίδιο! Λες και υπήρχε σχέδιο! Ούτε οι καλοί μαθητές του Έρικ Πιάνκα να ήτανε οι πολιτικοί μας.

Αλλά όταν αλλάξει η πληθυσμιακή αναλογία, τότε και πολύ σύντομα θα δούμε όλοι πως όλα ήταν «ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης». Και αυτό δεν θα αρέσει σε κανένα, ούτε σε εμάς, ούτε στους οικονομικούς και πολιτικούς μας πρόσφυγες. Οι μόνοι που δεν θα χάσουν θα είναι οι λίγοι που δεν ξέρουν πόσα ακριβώς λεφτά έχουν.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο Ελληνικό, είναι πλέον παγκόσμιο.

Ακόμη κι αν οι Έλληνες εφαρμόσουν όλα όσα τους επιβάλλουν και αλλάξουν όλα όσα δεν άλλαξαν μέχρι σήμερα, τη κόλαση δεν τη γλυτώνουν.

Ως λαός δεν έχουμε ετοιμαστεί κατάλληλα, μόλις πάρουμε χρήματα (αυξήσεις) θα τρέξουμε να αγοράσουμε οτιδήποτε, εισαγόμενο, τρόφιμα, φρου-φρού και αρώματα, ρούχα, ρολόγια, μεγάλα αυτοκίνητα, κότερα, πισίνες, διακοπές, φιγούρα, πλιάτσικο στα δημόσια έσοδα, μίζες, γρηγορόσημα, φακελάκια, συσκευές κλπ.

Σαν ξελιγωμένοι αγοράζουμε τα πάντα, αρκεί να μην είναι Ελληνικά!

Οκ, δεν είμαστε όλοι, αλλά και αυτοί που θα επιμείνουν, πολύ σύντομα θα το σκύλο-μετανιώσουν.

Μια μικρή γωνιά του κόσμου είναι η χώρα, αλλά σύντομα όλος ο κόσμος θα έχει το πρόβλημα της Ελλάδας.

Λίγο-λίγο οι δανειστές και οι τεχνοκράτες καταργούν τις κυβερνήσεις με τα μνημόνια και τα δανεικά. Αυτοί δεν βιάζονται, κι ας τελειώνουν τα καύσιμα στο διαστημόπλοιο «γη».

Αλλά ήταν και είναι μέσα στις υποχρεώσεις των κρατών-μελών της Ε.Ε. (έχουμε υπογράψει) να έχουν μικρά παθητικά, μικρά χρέη, ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, ενιαίες τιμές, προγραμματισμένες παραγωγές στα πλαίσια της οικονομίας της Ε.Ε. Επομένως έτσι κι αλλιώς όλα αυτά τα μέτρα θα έπρεπε να έχουν προβλεφθεί και να μη χρεωθεί η χώρα σε κανένα. Το ξέρανε όλοι πως η θα είμαστε στην Ε.Ε., ή δεν θα βάλουμε στο χέρι τις οικονομίες των άλλων.

Οι συζητήσεις στη βουλή για τα σκάνδαλα είναι αποκαλυπτικές του πως μας κυβερνάνε, πως μας διαφθείρουν κυρίως, πως μας ελέγχουν και πως μας φορτώνουν τα δήθεν λάθη τους που είναι σχεδιασμένα και καλά εκτελεσμένα.

Φωνάζουν και υπεραμύνονται για τη δημοκρατία τους, (αυτή των 300), μας θέλουν μια φορά κάθε 4 χρόνια να τους ψηφίζουμε, να μη διαμαρτυρόμαστε, να σκάμε και να πληρώνουμε. Μα οι ίδιοι οι πολιτικοί, ευτυχώς όχι όλοι, δεν σέβονται κανένα εκλεγμένο συνάδελφό τους, από πρόεδρο δημοκρατίας, πρωθυπουργό, υπουργό, βουλευτή, δικαστή πολίτη, ψηφοφόρο κλπ. Ωστόσο το παράδειγμα που βγαίνει στα παράθυρα τι δείχνει στο λαό;

Πρέπει επειγόντως να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη του πολίτη προς το κράτος τους πολιτικούς και τη δικαιοσύνη. Αλλά πως;

Σκάνδαλα στο χρηματιστήριο, με τα φάρμακα, με τις τράπεζες, με τους Ολυμπιακούς, με τη Ζήμενς, με το Κοσκωτά, τα εξοπλιστικά, τις προμήθειες, τις εταιρίες νοικιασμένων σκλάβων, τα φάρμακα, τα ταμεία, μαύρες τρύπες, δανεικά κλπ.  Δάνεισαν οι τράπεζες 10, 20, 30, 40 εκατομμύρια €, έδωσαν και μπλοκ επιταγών και δεν έκαναν το αυτονόητο, να ελέγξουν γιατί ο επιχειρηματίας έκοβε επιταγές δίγραμμες πολλών μηνών που στη συνέχεια δεν τις κάλυπτε; Τι έκαναν οι τράπεζες όταν πήγαιναν οι δικαιούχοι με τις ακάλυπτες στο γκισέ!

ΤΙΠΟΤΑ απολύτως δεν έκαναν. Ντροπή;, αίσχος; Δεν ξέρω αλλά πληρώνουμε όλοι και τα δανεικά χάθηκαν. Κι όμως η ύλη δεν χάνεται σου λέει ο άλλος!

Γιάννης Γλυνός

Advertisements