EE

Το 2001 ήξερα πως τα πάντα αλλάζουν.

Μετά το χτύπημα στους δίδυμους πύργους, ήμουν πλέον βέβαιος πως όλα άλλαξαν.

Ο κόσμος μας, ο πλανήτης, δεν έχει πλέον μέλλον, τουλάχιστον δεν έχει μέλλον με τις επιλογές που ίσχυαν μέχρι τότε.

Κανείς πλέον δεν θα είναι ήσυχος, κανείς  δεν θα είναι ασφαλής.

Η βία, θα εξαπλωθεί, και δεν το παίζω Κασσάνδρα. Δείτε τι γίνεται μόνο στα δελτία των ΜΜΕ.

Αν και η ύλη δεν χάνεται, χάθηκαν τεράστια ποσά από την πραγματική οικονομία διεθνώς, αλλά δεν χάθηκαν έτσι απλά. Τα χρήματα αποθηκεύτηκαν σε φορολογικούς παραδείσους και αυξήθηκε το παγκόσμιο χρέος σε νούμερα αστρονομικά.

Τελικά, είναι καλό πράγμα η αποταμίευση; Και αν ναι, τι ποσό θα ήταν ασφαλές να έχουμε για τα γεράματα;

Μήπως ισχύει το:

-«όσα πολλά και να έχω δεν μου φτάνουν, όσα λίγα και να έχω μου αρκούν»;

Όλοι χρωστάνε, σε όλους. Άλλοι λιγότερα, άλλοι περισσότερα.

Εδώ, στα δικά μας, στην Ευρώπη μας, τους καλούς μας συμμάχους, το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ, τους καλούς μας γείτονες, όλα είναι ρευστά. Το μέλλον τι μας κρύβει για τα παιδιά μας;

Λίγη ιστορία, για την ιστορία της Ευρώπης, θα μας έκανε να δούμε τα πράγματα λίγο ποιο καθαρά, ίσως.

Τι βλέπουμε στην ιστορία της γριάς;

Πόλεμοι μεταξύ δυο κρατών, οικονομικοί πόλεμοι, αποικιακοί πόλεμοι, θρησκευτικοί πόλεμοι, διωγμοί για ιδέες, προγραφές, εκκαθαρίσεις, ολοκαύτωμα, δυο παγκόσμιοι πόλεμοι, καταστροφικές μετακινήσεις πληθυσμών, βιομηχανικοί πόλεμοι, πόλεμοι για πρώτες ύλες, ακραίες θεωρίες,  φασισμός, κομμουνισμός, αλλά και κεντροδεξιές ή κεντροαριστερές, ξεδοντιασμένες αυτοκρατορίες, δημοκρατίες για κλάματα κλπ. Μια ιστορία με συνεχείς διαμάχες.

Κάποια στιγμή, αγανακτισμένοι και απογοητευμένοι οι άνθρωποι πήγαν σε μια νέα ήπειρο, την Αμερική.

Εγκαταστάθηκαν εκεί με κόπο και τεράστιες δυσκολίες. Έκαναν ένα νέο ξεκίνημα και αφού επιβλήθηκαν με τη βία και τις αρρώστιες στους ιθαγενείς «άγριους» ερυθρόδερμους, έκαναν και ένα σημαντικό πόλεμο με τη μητρόπολη Αγγλία που ήθελε για λογαριασμό της έτοιμο το καινούριο πλούσιο έδαφος στο όνομα του βασιλιά της του Γεώργιου.

Και έγινε ο πόλεμος  της ανεξαρτησίας, και ψήφισαν ένα σύνταγμα που όμοιό του δεν υπάρχει. Και έγινε το Αμερικάνικο έθνος το νεώτερο και πλέον ελπιδοφόρο κράτος επάνω στη γη.

Δημοκρατία, εξουσία από το λαό, για το λαό, ελευθερία ιδεών και θρησκειών, προστασία της ιδιοκτησίας και της ζωής.

Και είπαν: «στο θεό εμπιστευόμαστε, το δολάριο»,

και είπαν: «ο θεός ευλογεί την Αμερική»!

Μοιάζει σαν λίγο-λίγο να έγιναν ότι και οι Εβραίοι δηλαδή. Ο περιούσιος λαός τους θεού…προστατευμένοι στην δική τους Ήπειρο με δυο ωκεανούς, ένα από κάθε πλευρά να τους προστατεύουν από κάθε απειλή για πολλά χρόνια.

Πέρασαν λίγα χρόνια, οι ΗΠΑ έκαναν και ένα εμφύλιο πόλεμο. Πολέμησαν οι βόριοι με τους νότιους, δηλαδή οι βιομήχανοι με τους αγρότες, και οι δούλοι με τους εργάτες. Νίκησαν τα κανόνια και τα συμφέροντα, χάθηκαν πολλοί, ο παραδοσιακός αγροτικός νότος καταστράφηκε, αλλά οι ΗΠΑ έγιναν το σύμβολο των ανεξάρτητων ανθρώπων που θέλουν να εργαστούν δίχως πολιτικές, θρησκευτικές και άλλες ξεπερασμένες και καταστροφικές ιδέες που ακόμη κατατρώγουν την Ευρώπη. Ξεκαθάρισαν κάπως τα πράγματα.

Όλοι είναι ίσοι έναντι του νόμου, αν και μερικοί είναι λίγο ποιο ίσοι, όπως παντού… Στη θέση των ερυθρόδερμων, μπήκαν τώρα οι μαύροι. Αν και ο εμφύλιος έγινε για τους μαύρους-δούλους, λίγα πράγματα άλλαξαν και βασικά οι μαύροι, δεν άλλαξαν χρώμα! Αυτοί φταίνε!

Η ιδιοκτησία είναι ιερή, συνταγματικά κατοχυρωμένη και κανείς δεν τολμάει να πειράξει το αμερικάνικο σύνταγμα. Το σπίτι του πολίτη είναι ιερό και απαραβίαστο. Η αυτοάμυνα επιβάλλεται και σε κάποιες πολιτείες η οπλοφορία είναι νόμιμη ακόμη και σήμερα ( 2017).

Αρχικά, οι ΗΠΑ ήταν ουδέτερες, απομονωμένες διεθνώς, δεν ανακατευόντουσαν στα προβλήματα των άλλων κρατών. Αλλά έγιναν υπέρ-δύναμη και έτσι στο πρώτο παγκόσμιο πόλεμο πήραν το μέρος και το μεγάλο βάρος των Ευρωπαίων που έχαναν αρχικά από την Γερμανία.

Η πρώτη εμφάνιση των κομουνιστών, του κράτους των εργατών και του λαού, η πρώτη κομουνιστική Ρωσία αρχικά ήταν σύμμαχος στο πρώτο μεγάλο πόλεμο. Όμως γρήγορα κατάλαβαν οι αμερικάνοι πως τα πράγματα δεν θα ήταν τόσο απλά για τους έχοντες ιδιοκτησία αν τελικά οι κομουνιστική πολιτική θεωρία έβρισκε έδαφος και στη χώρα τους.

Τελικά, αμερικανοί, αυστραλοί, ινδοί, γάλλοι, άγγλοι, ιταλοί, έλληνες, νίκησαν τις δυνάμεις του πρώτου άξονα Γερμανίας – Αυστρίας και εμμέσως Τουρκίας.

Υπάρχει από τότε κάτι που ενώνει τα συμφέροντα Αγγλίας-ΗΠΑ και είναι η ελεύθερη οικονομία, και η Αγγλική γλώσσα. Αυτό είναι σημαντικό να το θυμόμαστε για να καταλάβουμε τι γίνεται σήμερα.

Η Γερμανία νικήθηκε, ταπεινώθηκε ξανά, αλλά έδειξε από τότε ότι μπορούσε να φρενάρει στην Ευρώπη τους κομουνιστές της Ρωσίας. Μιας Ρωσίας που άρχισε παρά τις τεράστιες απώλειες, να δείχνει τι θα μπορούσε να καταφέρει ένας λαός με αυστηρή, ολοκληρωτική πολιτική καθοδήγηση. Ένας λαός δίχως στον ήλιο μοίρα.

Πολλά πράγματα, πρωτόγνωρα, αποκαλύφθηκαν κατά το πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και μετά. Καινούρια κράτη δημιουργήγηθηκαν.

Η δύναμη της εργαζόμενης γυναίκας, η χειραφέτηση, οι πολεμικές μηχανές, η ιατρική, ο κομουνισμός, ο αναρχισμός, οι αδυναμίες της δημοκρατίας, η βιομηχανική επανάσταση που ειδικά στη Σοβιετική Ένωση μεταμόρφωσε, ή άρχισε να μεταμορφώνει ένα αχανές διαλυμένο γεωργικό κράτος σε μια βιομηχανική υπέρ-δύναμη που έμελε να γιγαντωθεί στον επόμενο παγκόσμιο πόλεμο.

Αποκάλυψη τραγική, που πέρασε σχεδόν απαρατήρητη στην αρχή, ήταν η εμφάνιση για πρώτη φορά του «κύριου» Χίτλερ και των φασιστών -εθνικοσοσιαλιστών.

Η Γερμανία, έπρεπε να πάρει τη ρεβάνς, η Γερμανία είχε καταστραφεί, είχε ταπεινωθεί. Το άνθος των νέων της  (1.7000.000 στρατιώτες μόνο, είχε χαθεί για μόλις 700 μέτρα στο δυτικό μέτωπο) είχε σκοτωθεί στα μέτωπα, ανατολικό και δυτικό. Αλλά οι απώλειες και των άλλων ήταν τεράστιες και στα άλλα μέτωπα. Τα πάντα είχαν διαλυθεί, καθώς και τα πνευμόνια του Αδόλφου από τα αέρια μουστάρδας. Στα μετόπισθεν όταν επέστρεψε με αναρρωτική βρήκε χάος, αριστερούς και Εβραίους  σε όλες τις θέσεις κλειδιά. Η βιομηχανία δεν έστελνε πλέον ούτε όπλα ούτε πολεμοφόδια στα μέτωπα, παντού απεργίες και διάλυση. Έτσι γράφει ο ίδιος, και μάλλον έτσι ήταν η αλήθεια. Ο γερμανικός λαός τον επέλεξε ως αρχηγό του, και είδαμε τι ακολούθησε.

Ο επόμενος πόλεμος ποιο μεγάλος άρχισε στην Ευρώπη με άξονα της Ιταλίας, Γερμανίας, Ιαπωνίας εναντίον όλων των άλλων.

Η Κοινωνία των Εθνών ήταν ανύπαρκτη. Ο πόλεμος αυτή τη φορά φάνηκε πως δεν αφορούσε και τις ΗΠΑ, αλλά έπρεπε να πάρουν μέρος καθώς η Ευρώπη δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα με τη πάνοπλη και καλά προετοιμασμένη Γερμανία και το «πατριώτη» Χίτλερ.

Αλλά, ήταν και η Σοβιετική Ένωση πρόβλημα, όχι σαν κράτος, αλλά σαν ιδεολογία. Έτσι με πρωτοβουλία της χώρας που σήκωσε το μεγαλύτερο βάρος και κόστος του δεύτερου παγκόσμιου, δηλαδή των ΗΠΑ, μετά το πόλεμο δημιουργήθηκε το ΝΑΤΟ.

Έπεσαν και δυο ατομικές και η Ιαπωνία έφυγε από τη μέση.

Η Γερμανία δεν ήταν δυνατό να αντιμετωπίσει όλο τον τότε «δημοκρατικό και ελεύθερο» κόσμο, το ήξερε κατά βάθος ο φύρερ, το ήξεραν και οι Γερμανοί του. Όμως ήταν πλέον θέμα εθνικής υπερηφάνειας και επιβίωσης και αυτό το εκμεταλλεύτηκαν οι Ναζί. Ήταν αποφασισμένοι για όλα κι ας λένε πως δεν ήξεραν τι έκανε η ηγεσία τους. Έφτασαν στη τελική λύση και το ολοκαύτωμα!

Τέλειωσε ο πόλεμος.

Ο ΟΗΕ δημιουργήθηκε για να μη ξαναδούμε παγκόσμιο πόλεμο. Ωστόσο οι μικροί πόλεμοι ποτέ δεν σταμάτησαν.

Έγινε λίγο μετά ο πόλεμος της Κορέας, ο δικός μας εμφύλιος, ο Ισπανικός, ο πόλεμος στο Ιράκ, και άλλοι μικροί, τοπικοί αλλά σημαντικότατοι πόλεμοι, όπως της μέσης ανατολής των 7 ημερών (Ισραήλ-Αίγυπτος).

Σήμερα, μετά από όλα αυτά, μετά το ψυχρό πόλεμο, μετά τη πτώση του τοίχους του Βερολίνου, μετά το πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, μετά από την ΕΕ και το Ευρώ, μετά τη περεστρόικα, το πόλεμο του Βιετνάμ, μετά τους δίδυμους πύργους, η νέα ηγεσία των ΗΠΑ θέλει να μειώσει τα έξοδα για την Ενωμένη Ευρώπη που στο κάτω-κάτω δεν είναι παρά ένας γιγάντιος εμπορικός ανταγωνιστής. Υπερδυνάμεις μπορεί να είναι επειδή κατέχουν πυρηνικά όπλα, μα τα χρέη αυξάνουν και τους πνίγουν όλους, μικρούς και μεγάλους.

Το ΝΑΤΟ, δεν έχει κανένα πλέον σοβαρό νόημα ύπαρξης από τη στιγμή που η Ρωσία του Πούτιν δεν είναι ένα κομουνιστικό κράτος σταλινικού τύπου.

Η Γερμανία, όπως πάντα είναι στην Ευρώπη ο φράκτης, αν ποτέ αλλάξουν οι συσχετισμοί και αποφασίσει ο ρώσος να βαδίσει δυτικά.

Έτσι αυτό που λογικά θα δούμε, είναι η Γερμανία να μαζεύει ότι μπορεί να σώσει από χρυσό και δανεικά (πράγμα που άρχισε να το κάνει), η ΕΕ να αναλαμβάνει τις οικονομικές της υποχρεώσεις, ο οικονομικός πόλεμος ΕΕ-ΗΠΑ να γιγαντώνεται. Η Γαλλία και η Ιταλία μοιάζει να ακολουθούν με πολλές πιθανότητες και ομοιότητες τη Αγγλία καθώς κανείς δεν αντέχει τη Γερμανία να κάνει κουμάντο και πάλι στην Ευρώπη. Υπάρχει πάντα και το παράδειγμα της πλούσιας Αργεντινής που πτώχευσε από τη μεγαλοψυχία του ΔΝΤ! Άρα, ξέρουμε όλοι τι μας περιμένει, κι ας λένε πως δεν είμαστε Αργεντινή!

Εμείς; Εμείς τι θα κάνουμε; Κατά αρχή αν μας τα λένε σωστά, κανείς δεν μπορεί να μας βγάλει είτε από το Ευρώ, είτε από την ΕΕ, αν δεν το θελήσουμε.

Άλλο το αν μπορούμε να παραμείνουμε σε μια άρρωστη και πάλι Ευρώπη.

Αυτοί που θέλουν να διαλυθεί η ΕΕ, σίγουρα θέλουν να φύγουμε. Όσοι περισσότεροι φύγουν, τόσο ποιο καλά. Θα μείνει το πεδίο ελεύθερο.

Όμως, αυτό που προκύπτει και πάλι είναι μια κοντόθωρη και άγρια διάθεση της Γερμανίας να κάνει κουμάντο στην Ευρώπη, έστω και αν τη διαλύσει.

Η Γερμανία του € μάλλον πάλι θέλει να πάρει τη ρεβάνς!

Αλλά, υπάρχουν κάτι σημαντικές λεπτομέρειες όπως: ξέχασαν το γιατί ενώθηκε η Ευρώπη, ξέχασαν ποιοί βοήθησαν τις πτωχευμένες τους τράπεζες, ποιοί αγοράζουν τα ακριβά τους προϊόντα, ποιοι αν και κατακτήθηκαν τους βοήθησαν να σταθούν στα πόδια τους.

Και είναι η ιστορία της διάολε! Τι διάολο τους μαθαίνουν στα σχολεία;

Που οδήγησαν οι ανταγωνισμοί; Σε δυο παγκόσμιους πολέμους.

Ποιος έχασε και στους δυο; Η Γερμανία.

Γιατί έχασε; Γιατί δεν μπορεί σαν βάλεις με όλους.

Ποιοι ήταν φίλοι, σύμμαχοι και τη βοήθησαν και τη βοηθάνε και σήμερα παρά την κάκιστη συμπεριφορά της; Είμαστε εμείς οι ηρωικοί Έλληνες που ακόμη και ο Χίτλερ το αναγνώρισε.

Δεν είναι μόνο τα δανεικά που πήρε από τη φτωχή μας χώρα η Γερμανία με τη δύναμη του κατακτητή, ήταν και τα δανεικά που της χάρισε η Ελλαδούλα όταν η Γερμανία προσπάθησε να ξαναζήσει μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Αν η Γερμανία μείνει μόνη της, ποιος θα αγοράζει τα προϊόντας της; Αυτό το έχουν σκεφτεί οι πολιτικοί της που μας κουνάνε το δάκτυλο; Ποιος πραγματικά θέλει τους Γερμανούς στην Ευρώπη όταν συμπεριφέρονται έτσι;

Πρέπει σίγουρα η χώρα μας να λάβει πολύ σκληρές αποφάσεις, όχι όμως για να μείνει σε μια ένωση που καταρρέει εξ αιτίας των Γερμανών, αλλά για να μείνει σε μια ΕΕ δημοκρατική και αυτάρκη, μια ήρεμη δύναμη ανάμεσα σε ανατολή και δύση. Αν η Γερμανία δεν θέλει αυτή την οδό της αρετής και της σοφίας, είναι θέμα των πολιτών της κι όχι των διορισμένων τεχνοκρατών της.

Το θέμα για την Ελλάδα είναι να σταματήσει άμεσα να δανείζεται ολοένα περισσότερα για να πληρώνει τόκους και χρέη. Το θέμα είναι να αντέξει μέχρι να αλλάξουν οι πολιτικοί συσχετισμοί στις χώρες της ΕΕ μέσα στο 2017 με τις επερχόμενες εκλογές.

Αν διαλυθεί η ΕΕ, θα είναι τραγικό για όλους εμάς, καθώς θα διαλυθεί και το όνειρο για μια δημοκρατία του τύπου των ΗΠΑ. Κι ας χρωστάει το κράτος των ΗΠΑ τεράστια ποσά. Αν έχουν άμεση ανάγκη οι αμερικάνοι, κόβουν όσα δολάρια θέλουν, αλλά για πόσο χρόνο ακόμη;

Με όποιες αδυναμίες και αν έχει το Αμερικάνικο σύνταγμα, είναι ένα σύνταγμα από το λαό, για το λαό, οι νόμοι είναι για όλες τις πολιτείες, το νόμισμα ένα, η οικονομία μία. Ας πάρουμε τα καλά λοιπόν! Ας κάνουμε και ένα δικό μας Ευρωσύνταγμα επί τέλους!

Όμως αν η ΕΕ διαλυθεί, πράγμα που έρχεται ολοταχώς έτσι που το πάνε, θα είναι μια ακόμη χαμένη μάχη, ένας ακόμη παγκόσμιος πόλεμος με οικονομικά θύματα αυτή τη φορά εξ αιτίας και πάλι των ανεγκέφαλων Γερμανών και κάποιων άλλων δορυφόρων τους. Μπορεί οι ιδέες να οδηγούν αλλού, αλλά τα κοντόφθαλμα συμφέροντα των μονοπωλίων άλλα επιβάλλουν στους ιθαγενείς και υπηκόους, μαύρους, άσπρους, ερυθρόδερμους άνεργους και εξαθλιωμένους εργάτες.

Εμείς οι Έλληνες, έχουμε δείξει μέχρι σήμερα μια αξιοθαύμαστη ηρεμία, σοφία, υπομονή, αντοχή, έχουμε γνώση, ανθρωπιστική κυρίως μόρφωση. Μακάρι να είχανε κι όλοι οι πολιτικοί μας ανάλογη σοφία.

Δεν θα περάσουν οι διασπαστές της ΕΕ, αλλά κι αν περάσουν, ας αναρωτηθούν για ποιόν κτυπά η καμπάνα.

Περαστικά μας.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s