Ερωτηματικά

Έπεσε πρόσφατα στα χέρια μου ένα από τα βιβλία του Γ. Βαρουφάκη.

Η ύλη του, αποτελείται από συλλογή κειμένων που έχει δημοσιεύσει και αναρτήσει σε ένα, ίσως και περισσότερα Ελληνικά site αρχίζοντας από το 2008!

Αναφέρομαι στο βιβλίο «γένεση της μνημονιακής Ελλάδας».

Η δομή του βιβλίου διευκολύνει την ανάγνωση οπουδήποτε, όποια ώρα, για όσο χρόνο μπορεί ο αναγνώστης να ασχοληθεί με τη λογική του Γιάννη, και πραγματικά αξίζει να το διαβάσει ο καθένας μας.

Τα ερωτήματα είναι πάρα πολλά ως προς τις προβλέψεις του για τη πορεία της οικονομίας, τις κινήσεις των πολιτικών, τις λύσεις που θα προταθούν ή ποιο καλά που θα μας επιβληθούν. Πράγματα δηλαδή που τα διαπιστώσαμε και τα ζούμε (Ιούλιος, και Αύγουστος του 2015), σχεδόν όπως τα είχε προβλέψει στα κείμενά του.

Σε όλα τα προ του 2015 κείμενα έχει κάνει προσθήκες, έχει δώσει περισσότερες αναλύσεις και το 2014 (τελευταία βελτίωση).

Είτε συμφωνεί κανείς με το Γιάννη, είτε όχι, είναι ένα εξαιρετικά χρήσιμο χρονικό να γνωρίζει ο καθένας πως έφτασε η χώρα εδώ, και που ίσως καταλήξει. Αν και δημοκρατικά αν το δούμε, πολλοί θα είναι εκείνοι που θα έχουν αντίθετη άποψη, ή θα έχουν τη δική τους άποψη σχετικά με τη πορεία προς το γκρεμό. Ας έχει ο καθένας λοιπόν τη δική του άποψη, κι ας δούμε και τις σκέψεις αυτού του ανθρώπου που είναι ίσως ο πρώτος υπουργός οικονομικών με τόσες συμπάθειες από το λαό και τόσες ψήφους.

Εγώ, δίχως να είμαι οικονομολόγος σπουδαγμένος, πίστευα πως έτσι ακριβώς θα γίνουν τα πράγματα, όπως μας επιβλήθηκαν δηλαδή (κόψιμο, περικοπές, επιμήκυνση, άδικοι φόροι, περισσότερη λιτότητα και πάλι από την αρχή, κάτι σαν ατέρμονη λούπα σε πρόγραμμα για υπολογιστή). Ήξερα για παράδειγμα, ήμουν βέβαιος πως θα έρθει μια κυβέρνηση με αριστερή βάση που θα περάσει με την δήθεν ανοχή αλλά πραγματική και παρότρυνση και ψήφο όλα όσα δεν μπόρεσαν να περάσουν οι «μνημονιακοί». Όπερ και έγινε στις 14 Αυγούστου!

Η λογική μου ακολούθησε διαφορετικό δρόμο και ήμουν σίγουρος μετά τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πως θα έρθει μια κυβέρνηση πχ ΣΥΡΙΖΑ που θα είναι δέσμια του χρέους. Που αναγκαστικά θα περάσει με την ανοχή και στήριξη των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (ότι έχει απομείνει από αυτά τα ξεδοντιασμένα πολιτικά μαγαζιά) τα νέα μέτρα που δεν μπόρεσαν να επιβάλλουν. Το τρίτο μνημόνιο είναι και ήταν αναπόφευκτο δίχως ελπίδα ανάκαμψης και πάλι (μας είπανε). Εκτός ΑΝ…..

Παράδειγμα σχετικά πρόσφατο η δραματική ιστορία της Αργεντινής, κι ας έλεγε ο άλλος πως «η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή, κι ούτε θα γίνει», κατά το «λεφτά υπάρχουν». Γιατί το μόνο που μέτραγε ήταν να μη πτωχεύσει η Ελλάδα στα χέρια του, η Ελλάδα που ήταν ήδη πτωχή όμως!

Ναι; Όπου νάνε έρχεται κι ο Ελληνικός κλώνος! Βελτιωμένος και επαυξημένος!

Ένα λοιπόν ερώτημα είναι: καλά ο Βαρουφάκης, καλά εγώ ο άσχετος περί τα οικονομικά, καλά κι οι άλλοι οι επιστήμονες οικονομολόγοι, οι περισπούδαστοι αναλυτές των ΜΜΕ, όλοι αυτοί τίποτα δεν μπόρεσαν να προβλέψουν;

Η μήπως δεν τολμούσαν, ή δεν θέλησαν. Αλλά και γιατί επιμένουν ακόμη στα μνημόνια αφού η λογική τους είναι λάθος; Μα, υπάρχει το άδικο και επονείδιστο χρέος!

Κάποιος πρέπει να το πληρώσει, ασχέτως πως και ποιος το δημιούργησε! Ή να το διαγράψει.

Ο Βαρουφάκης αλλά και άλλοι πολλοί φώναζαν πως τα μνημόνια είναι καταστροφικά όπως μας επιβλήθηκαν.

Και λοιπόν;

Το σχέδιο ήταν διαρθρωτικές αλλαγές, εξόντωση του πληθυσμού, φτωχοποίηση, ξεπούλημα περιουσιών, εργασιακός μεσαίωνας (αν και η αλήθεια ήταν πως το εργατικό κίνημα είχε πάρει πολύ αέρα όπως μας είπανε), βία και αδικία σε βάρος του λαού, τυφλή υπακοή παντός πολιτικού στους τεχνοκράτες υπό το βάρος του χρέους και των επιτακτικών χρηματικών αναγκών κοινωνίας και κράτους.  ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΣ!

Δεν αφήνει κανένα ερωτηματικό το βιβλίο ως προς το ότι οι τράπεζες και οι τραπεζίτες καταστρέφουν ότι απόμεινε στις οικονομίες των λαών. Διατυπώνει με απλά λόγια, ξεκάθαρα, πως τα κράτη αναλαμβάνουν και φορτώνουν τα χρέη των τραπεζών στους φορολογούμενους. Παρά τα τεστ αντοχής που περάσανε με επιτυχία, μεγάλες τράπεζες κατάρρευσαν. Κι όμως «μεγάλοι» οικονομολόγοι, τραπεζίτες και υψηλόβαθμα στελέχη παραμένουν στις θέσεις και συνεχίζουν να δίνουν-επιβάλλουν το ίδιο φάρμακο! Καταγράφηκε μια λούπα σε πρόγραμμα υπολογιστή που η υποδιαστολή σε κάθε βρόγχο μετατίθεται ένα δεκαδικό ως προς το προ της κρίσης ΑΕΠ.

2014 167%, 2018 200% το χρέος προς το ΑΕΠ.

Δεν υπάρχουν πλέον ερωτηματικά επάνω σε αυτό γιατί τα βλέπουμε κάθε ημέρα, τα διαβάζουμε, τα ζούμε.

Αλλά γιατί; Ποιος είναι ο απώτερος στόχος;

Τώρα που κάναμε και αυτή τη δοκιμή τι άλλο μένει; Να ξαναδοκιμάσουμε;

Εδώ έχουμε και ένα παράλογο δόγμα, πολιτική θέση, ή ανοησία αν θέλετε.

-Μέσα στην ΕΕ, μέσα στο € να βρεθεί η λύση. Ναι, αλλά με αυτό το τεράστιο χρέος και τη διαλυμένη οικονομία ούτε ο διάβολος δεν μπορεί να κάνει κάτι.

Να λοιπόν που ο Γιάννης φώναζε από το 2010 πως η ΕΕ και η κυριαρχική Γερμανία είναι βασιλικότερες του ΔΝΤ, αφού σήμερα το σκληρό ΔΝΤ παρουσιάζει ένα πρόσωπο ποιο «ανθρώπινο» και «λογικό», ή δήθεν ποιο ανθρώπινο, σε ότι έχει σχέση με το χρέος μας και το πώς πρέπει να το διαχειριστούμε. Αλλά οι άλλοι, οι της ΕΕ δεν θέλουν να ακούσουν κουβέντα για την ώρα.

Ή μήπως κάνουν πως δεν θέλουν;

Ή μήπως ξέρουν πολύ καλά και τα έχουν σχεδιάσει όλα;

Να κρατήσουμε ίσως πως ενδεχόμενα μοναδική λύση είναι η ηρωική έξοδος από το € και το εθνικό μας νόμισμα (κάτι σαν την έξοδο του Μεσολογγίου) απλά για να έχουμε χρήματα να τζιράρουμε;

Γιατί πώς να εξηγήσει κάποιος το πώς μια κυβέρνηση μέσα σε 6 μήνες κάνει τα εντελώς αντίθετα από αυτά που είχε ως πρόγραμμα για το οποίο ψηφίστηκε;

Λογικά, δεν προλαβαίνει να διαφθαρεί έτσι ώστε να συμπράξει με τους εχθρούς του λαού και της οικονομικής λογικής που επιβάλλει το δανεικό κεφάλαιο. Και πάλι καλά, στην Αργεντινή τον επόμενο μήνα ο εκλεκτός του λαού τα είχε ξεχάσει όλα και εφάρμοζε ένα πρόγραμμα που κατέβασε και τις νοικοκυρές στους δρόμους με τις κατσαρόλες!

Πραξικόπημα, είπε η πρόεδρος της βουλής, μα δεν άρεσε η αλήθεια. Κι όμως, λίγες ώρες μετά όλα σχεδόν τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ είπαν ακριβώς το ίδιο για τον τρόπο που η ελληνική βουλή κλήθηκε να υπέρ-ψηφίσει μέσα σε 2 ημέρες 940 σελίδες κειμένου, έστω κι αν δεν συμφωνεί η πλειοψηφία των βουλευτών. Ανάγκα και θεοί πείθονται! Εμείς το έχουμε πει και αυτό! Ναι, αλλά οι θεοί δεν γνώριζαν γραφή και ανάγνωση!

Μα αν δεν πιστεύουν στην δημοκρατία τα ΜΜΕ τι να πουν και τι να δείξουν πέρα από τις βλακώδεις σειρές, τις διαφημίσεις και τα μεταγλωττισμένα;

Ερωτηματικά γεννούνται και από τη συγκυρία να ψηφιστεί επειγόντως δίχως καθαρές δημοκρατικές διαδικασίες, από μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση υποταγμένη στο 3ο μνημόνιο (που έρχεται με φούρια), μια, ή δυο ημέρες πριν την επέτειο της αποκατάστασης της δημοκρατίας στη χώρα μας. Ποια δημοκρατία; Που την είδαμε την εορτή για την επέτειο; Ασχολήθηκε κανένα «δημοκρατικό»  κανάλι πλην της Βουλής και της ΕΡΤ με την επέτειο;

Όχι μόνο δεν ασχολήθηκαν αλλά έθαψαν και την πρόεδρο της βουλής και την σεμνή εκδήλωση στο προαύλιο της βουλής!

Έχει γίνει ο στόχος νούμερο ένα η Ζωή. Είναι ζόρικη και αρέσει γιατί μιλάει ξεκάθαρα, αλλά δεν είναι «πράγμα» όπως την αποκάλεσε ένας δημοσιογράφος.

Ίσως κάποιοι που δεν έχουν μάθει στη δημοκρατία, κάπου να έχουν λίγο δίκιο, αλλά δεν είναι τρόπος συμπεριφοράς αυτός ούτε δημοκρατία με κάθε αφορμή, μικρή, ή μεγάλη να χαλάει ο κόσμος στη λάσπη και τη φασαρία.

Δημοκρατία! Ποια δημοκρατία; Μόνο αυτή που μας βολεύει. Αρκεί μια παρακολούθηση της ολομέλειας της βουλής για να καταλάβει ο καθένας πόση δημοκρατία έχουμε. Ερώτημα λοιπόν μέγα ποια δημοκρατία αντέχουμε και ποια θέλουμε;

Τελικά, 41 χρόνια μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας από τον Κ. Καραμανλή, βρεθήκαμε και πάλι στο πάγο, αλλά με άλλο τρόπο.

Να ψηφίζουμε ΟΧΙ και να εκτελούμε ΝΑΙ, σε όλα (σχεδόν) και με το μαχαίρι στο λαιμό είναι πραγματικά αξιόλογο δημοκρατικό επίτευγμα.

Μα, ο Βαρουφάκης φωνάζει αλλά είναι αυτό που λέμε:

-«φωνή βοώντος εν τη ερήμω».

Τον ερώτησε κάποια στιγμή η «ξανθιά»:

Νομίζετε ότι θα επιτύχει αυτό το καινούριο μνημόνιο;

Και απάντησε,

-όχι, έχει ήδη αποτύχει! (δηλαδή πριν καλά υπογράψει ο πρωθυπουργός).

Η απάντηση αυτή είναι αναμενόμενη μετά το βιβλία και τις συνεντεύξεις που έχει δώσει ο Βαρουφάκης. Το αντίθετο, θα ήταν κολοτούμπα!

Ερώτηση λοιπόν.

Πως θέλετε να φέρεται απέναντι σε όλους τους συνομιλητές του και μέχρι πότε να κάνει το χαζό απέναντι στους «φίλους» της χώρας, την αντιπολίτευση, τα ΜΜΕ της βαμμένης και ξεπουλημένης δημοκρατίας στα οικονομικά τους συμφέροντα;

Και δεν είναι ούτε οι δημοσιογράφοι όλοι, ούτε οι απόψεις τους, ούτε τα κείμενα που φανερώνουν την ανέντιμη στάση των ΜΜΕ.

Τι είναι; Μα είναι οι «πιασάδικοι» τίτλοι που βάζουν οι διευθυντές σύνταξης που αποπροσανατολίζουν και διαστρεβλώνουν τα κείμενα των υπάλληλων δημοσιογράφων που γράφουν για ένα μπλοκάκι. Έχω συλλέξει αμέτρητα κείμενα με καταστροφικούς τίτλους, όπου πραγματικά τους τίτλους καταλαβαίνει ο καθένας πως δεν μπορεί να τους έχει γράψει ο ταπεινός συντάκτης. Είναι ελάχιστες εκείνες οι περιπτώσεις όπου κείμενο και τίτλος είναι εχθρικά από την αρχή και συνολικά. Ακόμη και στα παράθυρα από πουθενά δεν προκύπτουν οι τίτλοι και οι εχθρικές θέσεις των καναλιών.

Μα τα ΜΜΕ φωνάζουν-κρώζουν σχεδόν με τον ίδιο τρόπο ότι κι αν κάνουν οι εκλεγμένοι της κυβέρνησης. Κρώζουν αν δεν πάρουν μέτρα, αλλά γκαρίζουν κι αν πάρουν. Μουγκρίζουν αν καθυστερήσουν αλλά σκούζουν κι αν βιαστούν, επιμένουν να κρίνουν τα πάντα και να θέλουν να επιβάλλουν τις δικές τους θέσεις και απόψεις σαν να κυβερνούσαν τα ΜΜΕ. Η απάντηση είναι απλή:

– Συμπατριώτη, σας παραχωρώ τη θέση μου για να κάνετε κουμάντο εσείς. Αλλά μη διανοηθείτε να κάνετε λάθος!

Αδιέξοδο πολιτικής θεωρίας και αναγκαστικής δράσης; = εκλογές!

Όμως είναι και η θαυμάσια αντιπολίτευση που έβαλε τη κυβέρνηση να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά που τόσα χρόνια δεν μπόρεσε αυτή να βγάλει, και τώρα, άκουσον-άκουσον, δεν θέλει ούτε εκλογές να γίνουν!

Λογικό δεν είναι; ας αφήσουμε να ολοκληρωθεί η καταστροφή από τους αριστερούς για να έχουμε να λέμε.

Λογικά δεν πρέπει να γίνουν εκλογές κι ας διαφωνούν δημοκρατικά κάποιοι. Αλλά είναι η κυβέρνηση και οι βουλευτές της που θα το αποφασίσει στα δημοκρατικά πλαίσια λειτουργίας του κόμματος (καταστατικό). Πρώτα η οικονομία δεν αντέχει, δεύτερο τώρα αρχίζουν τα δύσκολα, και τρίτο άντε και γίνονται εκλογές. Με ποιο πρόγραμμα; Με ποια πρόσωπα, με ποια πολιτική; Με τι προοπτικές; Με τι μήνυμα; Ποια δημοκρατική κυβέρνηση μη μνημονιακή μπορεί να κάνει το παραμικρό; Τι νόημα έχει να πάμε σε εκλογές όταν πρέπει για τα επόμενα χρόνια να εκτελούμε «ένα, δυο, κάτω»;

Εδώ δεν έχω ερωτήσεις.

Έχω όμως απορίες και αντιρρήσεις σχετικά με τις συνταγματικές διαδικασίες που αυτή η κυβέρνηση ακολούθησε με τα κατεπείγοντα, με τις αδικίες που συνεχίζει σχετικά με τον ΕΝΦΙΑ, τις συντάξεις, τους μισθούς, το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, την υπεράσπιση του Γιάννη, της Ζωής, και όλων όσων τόλμησαν να ορθώσουν ανάστημα στις ολοκληρωτικές μεθόδους που επέβαλαν οι δανειστές για να ψηφιστεί η «αναγκαία» συμφωνία.

Υπάρχουν πολύ σοβαρές, τραγικές συνέπιες για τη συγκυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) αλλά και όλο το πολιτικό σύστημα πλέον για τη συνέχεια της δημοκρατίας στην χώρα μας.

Δηλαδή, τι θα μας πουλήσουν τώρα για να τους ψηφίσουμε ξανά; Δεν άφησαν τίποτα!

Δεν θέλουν εκλογές για λόγους οικονομίας ναι, αυτό είναι αληθές. Αλλά δεν θέλουν και γιατί η κυβέρνηση είναι ακόμη άφθαρτη, λαοφιλής, αγαπητή έστω και με τα λάθη που έχει κάνει. Όμως είναι ολοφάνερο πως αυτή η διατεταγμένη δοτή πολιτική δεν είναι δική της και οι δημοκρατικές φωνές που ακούγονται είναι πραγματική ευλογία για τη δημοκρατία. Έτσι πρέπει να είναι.

Γιατί αν αλλοίμονο αν όλοι συμφωνούσαν και ψήφιζαν ως στρατός στη βουλή. Τότε γεια και χαρά δημοκρατία και ελευθερία του λόγου.

Αλλά άλλο λόγος, και άλλο παρλαπίπες απλά για να μας πουν πως κοιτάξτε, έτσι γίνεται στις δημοκρατίες, ο καθένας έχει άποψη.

Ναι, άποψη, αλλά πρέπει να ψηφίσουμε κάποια στιγμή.

Και;

Και τώρα καλά ξυπνητούρια!

Γιατί  αυτό που τα άλλα κόμματα αρνούνται πεισματικά, δηλαδή την δυνατότητα ασυμφωνίας, το κόμμα αυτό το έχει ως βασική αρχή. Οι άλλοι δεν την δέχονται αυτή την ιδιαιτερότητα και αντιδρούν. Τι είπε η πρόεδρος της βουλής; Ξέχασε ο πρωθυπουργός το πρώτο του λόγο στη βουλή, για σεβασμό σε κάθε παράγραφο του συντάγματος; Ή μήπως κάτω από τους εκβιασμούς υπέκυψε, ή μήπως υπέστη πλύση εγκεφάλου κατά τη μέθοδο του σαλαμιού;

Επιβάλλανε σε μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση να μην εφαρμόσει το σύνταγμα και τους νόμους που έχουν ψηφιστεί, ούτε να επαναφέρει-εφαρμόσει όσους νόμους κρίθηκαν αντισυνταγματικοί από το ανώτατο δικαστήριο (ΕΝΦΙΑ-αντικειμενικές αξίες, συντάξεις, μισθοί). Τα δανεικά και μόνο αυτά, άντε και λίγο δόλωμα για κάποια ανάπτυξη, ίσως και ελάφρυνση χρέους με τα σχετικά ναζάκια των δανειστών, όπως πάντα. Δολώνουμε για να γαντζωθεί το ψαράκι ποιο καλά.

Και αυτά πότε; Λίγο πριν την επέτειο για την αποκατάσταση της δημοκρατίας μόνο και μόνο για να μας δώσουν δανεικά για να ξεπληρώσουμε τα δανεικά τους! Αν ποτέ φτάσουν αυτά τα δανεικά στη πραγματική οικονομία που πραγματικά μετά από τους ελέγχους κεφαλαίων έπιασε πάτο, τότε δεν θα υπάρχει κανείς για να μας εξηγήσει αυτό το θαύμα της καινούριας ανάστασης.

Γιατί έγιναν όλα αυτά;

Μα για να καταλάβουμε και εμείς ως λαός πως η δημοκρατία μας δεν υπάρχει πλέον και κουμάντο κάνουν οι τεχνοκράτες, το δανεικό κεφάλαιο, οι πολυεθνικές, η διεθνής των τραπεζιτών και των τοκογλύφων. Που είναι αλήθεια οι καταθέσεις των Ελλήνων; Που είναι όλοι αυτοί που δανείστηκαν αλλά είτε ξέπεσαν, είτε τα φάγανε, είτε τα έβγαλαν έξω;

Όλα αυτά ήταν ξεκάθαρα από το 2001 όταν έγινε ένα παγκόσμιο συνέδριο για το μέλλον του πλανήτη μας.

Το διαστημόπλοιο γη, δεν αντέχει άλλους, δεν αντέχει τόση κατασπατάληση πρώτων υλών και φυσικών πυγών. Πρέπει να λιγοστέψουμε και να περιορίσουμε τη κατανάλωση. Ποιοι καταναλώνουν πολλά; Αυτοί που έχουν πολλά. Έχουν τόσα πολλά που δεν ξέρουν πόσα ακριβώς έχουν. Δανείζουν λοιπόν και ζουν από τους τόκους. Κι αν μειωθούν ο πληθυσμός και περιοριστεί η κατανάλωση αυτοί με τι θα ζήσουν; Να πεινάσουν όπως τα παιδιά της Αργεντινής του Μένεμ και του Ντελαρούα;

1/1000 κατέχει το πλούτο που κατέχει το όλο υπόλοιπο 999/1000 του πληθυσμού. Αυτοί λοιπόν (1/1000) κάνουν κουμάντο. Πάρτε το απόφαση και πράξτε ανάλογα.

Να λοιπόν που φτάσαμε στο ότι πρέπει οι φτωχοί να λιγοστέψουν, να μας αδειάσουν τη γωνία οι γέροι, να εργάζονται για 200 €, ή δολάρια οι νέοι, να βγαίνουμε στη σύνταξη στα 67 τώρα και στα 70 στα επόμενα χρόνια. Κι όλα αυτά στο όνομα της παγκοσμιοποίησης και για να αποκτήσουν περισσότερα οι δανειστές και να ρημάξουν ότι παράγει.

Λογικά, δεν υπάρχει αναστροφή-αλλαγή δίχως να ματώσουμε πραγματικά εμείς το 999/1000, δίχως φτώχεια και βία. Κι όχι μόνο εδώ στη μικρή και εξαθλιωμένη Ελλάδα. Και οι άλλες χώρες σύντομα θα ακολουθήσουν τη ιστορική τους πορεία στην εξαθλίωση, όπως οι λαοί που έρχονται ως οικονομικοί μετανάστες να ζήσουν στον οικονομικό μας παράδεισο (για αυτούς η δική μας κόλαση προς το παρόν είναι ο παράδεισος).

Έρχονται γιατί έχουμε ειρήνη, ασφάλεια, περίθαλψη, τροφή, σπίτια. Αλλά όταν αλλάξει η πληθυσμιακή αναλογία, τότε και πολύ σύντομα θα δούμε όλοι πως όλα ήταν «ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης». Και αυτό δεν θα αρέσει σε κανένα, ούτε σε εμάς, ούτε στους οικονομικούς και πολιτικούς πρόσφυγες.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο Ελληνικό, είναι πλέον παγκόσμιο.

Ακόμη κι αν οι Έλληνες εφαρμόσουν όλα όσα τους επιβάλλουν και αλλάξουν (πρέπει να αλλάξουν) όλα όσα δεν άλλαξαν μέχρι σήμερα, τη κόλαση δεν τη γλυτώνουν. Έρχεται, να τη, έχουμε ένα μικρό μόνο δείγμα της με τις κλειστές τράπεζες και τους ελέγχους στα δικά μας λεφτά.

Ως λαός δεν έχουμε ετοιμαστεί κατάλληλα, μόλις πάρουμε χρήματα (αυξήσεις) θα τρέξουμε να αγοράσουμε οτιδήποτε, εισαγόμενο από τρόφιμα μέχρι φρουφρού και αρώματα, ρούχα, ρολόγια, μεγάλα αυτοκίνητα, κότερα, πισίνες, διακοπές, φιγούρα, πλιάτσικο στα δημόσια έσοδα, μίζες, γρηγορόσημα, φακελάκια, συσκευές κλπ. Δεν έχω δει Γερμανό ή Άγγλο, ή Ιάπωνα όταν έρχεται εδώ να αγοράζει ό,τι βρει μπροστά του. Πρώτα αναζητούν το δικό τους προϊόν, κι αν δεν το βρουν, τότε μόνο αγοράζουν κάποιο άλλο.

Εμείς αντίθετα σαν ξελιγωμένοι αγοράζουμε τα πάντα, αρκεί να μην είναι Ελληνικά!

Οκ, δεν είμαστε όλοι, αλλά και αυτοί που θα επιμείνουν, πολύ σύντομα θα το σκύλο-μετανιώσουν. Παραδείγματα; Όρεξη να έχετε να σας πω. Εγώ για παράδειγμα πριν από χρόνια αγόρασα ένα αυτοκίνητο Γερμανικό Ελληνικής συναρμολόγησης (εργοστάσιο Βόλου). Στο χρόνο επάνω πέταξε το χρώμα σε διάφορα σημεία. Το έβαψαν όπως-όπως. Ξαναπέταξε το χρώμα! Στον επόμενο χρόνο, δυο χρόνια δηλαδή κατοχής, μου απάντησαν πως το χρώμα αυτό δεν καλύπτεται από την εγγύηση γιατί είναι Ελληνικής συναρμολόγησης και βαφής!

Ε τώρα, πω να το κάνουμε, ο Σόιμπλε έχει λίγο δίκιο!

-Έξω ρε από το €! Ουστ.

-Καλά να πάθετε!

-τεμπέληδες, καλοπερασάκηδες, ευρωτρελοί!

Φαντασθείτε τώρα να είχε αγοράσει Γερμανός ένα τέτοιο αυτοκίνητο που να πετάει το χρώμα φέτες-φέτες και να του λέγανε στα δυο χρόνια να το βάλει εκεί που ξέρει!

Αυτή είναι με λίγα λόγια η τραγωδία της νεότερης δημοκρατικής Ελλάδας της μετά μιλένιουμ εποχής.

Μια μικρή γωνιά του κόσμου είναι η χώρα, αλλά σύντομα όλος ο κόσμος θα έχει το πρόβλημα της Ελλάδας.

Λίγο-λίγο, γιαβάς-γιαβάς οι δανειστές και οι τεχνοκράτες καταργούν τις κυβερνήσεις με τα μνημόνια και τα δανεικά. Αυτοί δεν βιάζονται, κι ας τελειώνουν τα καύσιμα στο διαστημόπλοιο «γη».

Λέτε να θέλουν αυτοί να σώσουν το πλανήτη δίχως εμάς για πάρτι τους;

Πρέπει επειγόντως να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη του πολίτη προς το κράτος, Αλλά πως;

Με τις καταθέσεις των Ελλήνων κλεισμένες στις τράπεζες; Τις τράπεζες που καταλήστεψαν την οικονομία και το μέλλον των παιδιών μας; με τη δικαιοσύνη έρμαιο της γραφειοκρατίας που έχει ξεσαλώσει; Με τη μη τήρηση των και επαναφορά των νόμων που έχουν κριθεί πλέον ως αντισυνταγματικοί;

Με τις αποφάσεις που μόνο προστασία δεν προσφέρουν στους αδικούμενους από τους ισχυρούς; Με τις ουρές για ψήλου πήδημα που δημιουργούνται; Με τους άδικους και καταστροφικούς φόρους που στραγγαλίζουν κάθε προσπάθεια για οικονομική δραστηριότητα; Με επιχειρήσεις που και πάλι ζητάνε δανεικά από τις τράπεζες για να λειτουργήσουν διότι δεν υπάρχει ούτε εμπιστοσύνη στο κράτος και τις τράπεζες, ούτε και έλεγχος όμως για το τι έκαναν τα δανεικά. Δάνεισαν οι τράπεζες 10, 20, 30, 40 εκατομμύρια €, έδωσαν και μπλοκ επιταγών και δεν έκαναν το αυτονόητο, να ελέγξουν γιατί ο επιχειρηματίας έκοβε επιταγές δίγραμμες πολλών μηνών που στη συνέχεια δεν τις κάλυπτε; Τι έκαναν οι τράπεζες όταν πήγαιναν οι δικαιούχοι με τις ακάλυπτες στο γκισέ! Έφταιγε η σειρά με τον «ακάλυπτο»!

ΤΙΠΟΤΑ δεν έκαναν. Ακόμη και το σφράγισμα, το έκαναν με λάθος τρόπο και παράλογη χρέωση σε βάρος του αποδέκτη! Αυτές τις τράπεζες και πάλι θα τις σώσουμε;

Όχι, εγώ πλέον δεν έχω ερωτήσεις σχετικά με όσα γίνονται και θα γίνουν και αλλού σίγουρα και σύντομα.

Μπορεί να είναι λάθος, αλλά πρέπει να μειωθεί η κατανάλωση για το μέλλον μας και το μέλλον του πλανήτη, μόνο που αυτό οι δανειστές το βλέπουν ως μια ακόμη ευκαιρία για συσσώρευση χρεών και κερδών.

Πρέπει να λιγοστέψουμε για να ζήσουμε σε αυτό το διαστημόπλοιο που λέγεται ΓΗ, μόνο που αυτό πρέπει να γίνει με ωριμότητα, σε βάθος χρόνου, με συνειδητό έλεγχο γεννήσεων, όχι με πείνα, βία, εξαθλίωση θάνατο γερόντων, αρρώστιες και ανεργία νέων.

Η φτώχεια είναι η χειρότερη μορφή βίας και ένα κράτος που ανέχεται τη φτώχεια, η δεν κάνει κάτι για να τη περιορίσει είναι ένα κράτος βίαιο. Κι ας μη το παραδέχονται οι άρχοντες.

Ακόμη χειρότερα.

Μια ένωση κρατών που ανέχεται τη φτώχεια είναι μια ένωση βίαιων κρατών, όπου οι συλλογικές αποφάσεις μόνο μετά από πρόταση τεχνοκρατών, κάνουν ακόμη ποιο βίαιη αυτή την εκτρωματική, αντιδημοκρατική ένωση.

Μετά από όλα αυτά, η δημοκρατία, θα μείνει στο λεξικό μόνο των τεχνικών όρων και μια μικρή παρένθεση στην παγκόσμια ιστορία.

Από την άλλη μεριά, ένα κράτος πλούσιο με πλούσιους πολίτες, όχι κατ΄ ανάγκη με μεγάλο πληθυσμό, καταναλώνει σε ένα χρόνο όσα όλη η Αφρική!

Να ποιος καταστρέφει το πλανήτη!

Το τελευταίο ερώτημα είναι: αν δεν μπορούμε να γονατίσουμε ένα μικρό αλλά ζόρικο κράτος σαν την Ελλάδα τι κάνουμε;

Η λύση είναι πλέον δοκιμασμένη και εύκολη.

Το αφήνουμε να βγάλει μια περισσότερο αριστερή κυβέρνηση για να περάσουν αντιλαϊκά-μνημονικά μέτρα με τη βοήθεια και των αντι-μνημονικών, κλείνουμε τις τράπεζες για να τις σώσουμε, αφήνουμε τους πρόσφυγες να πάνε στο κράτος αυτό για να στρεβλώσουμε τη συνοχή του και να βαθύνουμε την οικονομική του κρίση.

Ένα ερώτημα βασικό είναι πως θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη του πολίτη, του Έλληνα πολίτη, σε αυτό το κράτος που απόμεινε.

Ένα άλλο είναι τι έγιναν οι καταθέσεις των Ελλήνων στις τράπεζες.

Ένα άλλο είναι πότε θα αρχίσει το κράτος να εφαρμόζει τους νόμους του όχι σαν άρχοντας που κάνει ότι θέλει έχοντας την εξουσία, αλλά σαν ίσος προς ίσον.

Όσοι λοιπόν φώναζαν πως χάθηκε η εθνική ανεξαρτησία με την υπογραφή του πρώτου μνημονίου είχανε απόλυτο δίκαιο. Και τώρα πάμε ολοένα ποιο βαθειά στο βαρέλι δίχως πάτο.

Γ.Γ.

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s